Hoed voor heren: vilt, stro, fedora

Hoed voor heren: vilt, stro en wol als seizoensgebonden keuze

Een hoed voor heren wordt in de eerste plaats gekozen op materiaal, niet op vorm. Wolvilt en haarvilt houden de warmte vast tot ver onder het vriespunt, toquillastro laat lucht door bij 25°C en meer, en een gevoerde wollen pet beschermt tegen wind vanaf windkracht 4. Wie een hoed voor heren koopt voor dagelijks gebruik, kiest dus eerst het seizoen en pas daarna de vorm.

Vilten hoed voor heren: wolvilt tegenover haarvilt

Wolvilt is het meest gebruikte materiaal in de middenklasse: het weegt tussen de 90 en 150 gram per hoed en isoleert goed, maar verliest zijn vorm sneller bij regen. Haarvilt, gemaakt van konijnen- of hazenhaar, is dichter geweven en behoudt zijn rand ook na herhaald natworden. Borsalino, opgericht in 1857 in Alessandria, bouwde zijn reputatie op precies dat onderscheid: hun haarviltenhoeden gebruiken tot 40 haartjes per vierkante millimeter voor een stevige, ondoorzichtige structuur. Een fedora-hoed in haarvilt houdt de kenmerkende centrale deuk beter vast dan een model in wolvilt, wat verklaart waarom de prijs vaak twee tot drie keer hoger ligt.

Strohoed voor heren: toquillastro, panama en gevlochten stro

Een strohoed voor heren is gemaakt van uiteenlopende vezels: sisal, rafia, papierstro of toquillastro. Toquillastro komt van de Carludovica palmata-plant, groeit in de kuststreek van Ecuador en wordt met de hand gevlochten in dorpen als Montecristi. Een fijngeweven Montecristi-panama telt tot 3000 vlechten per vierkante decimeter en kost daardoor aanzienlijk meer dan een machinaal geweven model met 200 tot 400 vlechten. Een panama-hoed laat door die open structuur lucht door en blijft comfortabel bij temperaturen boven 28°C, terwijl een dichter geweven sisalhoed meer bescherming biedt tegen felle middagzon maar minder ventileert.

Fedora tegenover cowboyhoed: twee silhouetten, twee toepassingen

De fedora dankt zijn naam aan het toneelstuk Fédora uit 1882, waarin het hoofddeksel voor het eerst op een westers podium verscheen; de kenmerkende centrale deuk en de twee zijdeukjes (“pinch”) werden pas rond 1920 standaard. Een cowboyhoed volgt een ander uitgangspunt: Stetson, opgericht in 1865 in Philadelphia, ontwierp de “Boss of the Plains” met een brede rand van 10 tot 12 cm om regen en zon op de vlaktes af te weren, tegenover de 6 tot 8 cm rand van een klassieke fedora.

• Fedora: rand 6-8 cm, kroon met centrale deuk, geschikt voor stad en kantoor.
• Cowboyhoed: rand 10-12 cm, stevige kroonvorm, geschikt voor buiten en paardrijden.
• Trilby: rand onder 5 cm, korter dan de fedora, ontstaan uit de roman Trilby uit 1894.

Maattabel: hoedomtrek correct meten

De maat van een hoed wordt bepaald door de omtrek van het hoofd, gemeten twee centimeter boven de wenkbrauwen en oren. De meeste modellen in deze categorie zijn ingedeeld volgens onderstaande omtrekken:

• S: 54-55 cm omtrek
• M: 56-57 cm omtrek
• L: 58-59 cm omtrek
• XL: 60-61 cm omtrek

Onderhoud van een hoed voor heren

Vilt wordt geborsteld in de richting van de haren, met een zachte hoedenborstel, om glans en vorm te behouden; tegen de haren in borstelen maakt het oppervlak dof. Een vilten hoed hoort op een hoedenstandaard te staan, niet plat in een kast, anders zakt de rand binnen enkele weken in. Stro daarentegen is gevoelig voor vocht: een strohoed die vochtig wegraakt, kan binnen enkele uren gaan schimmelen en moet daarom drogen aan de lucht voordat hij wordt opgeborgen. Wie een cowboyhoed in vilt draagt bij regen, doet er goed aan de rand na afloop weer in vorm te duwen zolang het vilt nog vochtig is.

De keuze tussen vilt, stro en wol hangt dus af van seizoen, gebruik en het onderhoud dat je bereid bent te doen, niet van een vaste voorkeur voor één silhouet. Een fedora in haarvilt gaat jaren mee bij regelmatige verzorging, een panama-hoed in toquillastro overleeft een zomer aan zee zonder in vorm te verliezen, en een gevoerde wollen muts blijft praktisch zolang de temperatuur onder de 5°C blijft.